„Pożegnanie zimy” Ewa Zawadzka

Ostatnie wzgórki śniegu znikają na łące,  

cała ziemia paruje i wyżej świeci słońce.  

Bałwanek na podwórku już zmienia się w wodę,

 a wierzby wokół domu puszczają pędy młode.

 Lecz wiosna nie przychodzi choć ciągle o niej śnimy,

bo boi się Marzanny złej wróżki śnieżnej zimy.

 Nie zakwitną pierwiosnki, nie zazielenią się zboża dopóki zła Marzanna nie odpłynie do morza.

 Niekiedy wiosna przybywa a zima szybko znika Zrobimy dziś Marzannę ze słomy i z patyka.

 Śpiewając pieśń o wiośnie, spotkamy się nad rzeczką,  

wrzucimy w nią Marzannę niech płynie, lecz daleko.

Na lekcjach przysposobienia do pracy klasy Szkoły Przysposabiającej do Pracy tak żegnały zimę – każda klasa wykonała swoją Marzannę.

 I.Ksieniewicz